Απλώθηκε
Ξανά και ξανά
Ώσπου να φτάσει
στις άκριες του πόνου
-
Συρρικνώθηκε
Πάλι
Ώσπου η νύχτα να αποκτήσει
από την αρχή
το αμόλυντο μαύρο
-
Μη διαπραγματεύσιμη
υπήρξε
η στιγμή
η Ώρα
Και ο χρόνος
-
Ένα στεφάνι από άγανα
Ένα ποδήλατο χωρίς ακτίνες
Μία φωτογραφία ξεθωριασμένη
Η περιουσία
Του απέθαντου λόγου
Του απέθαντου πόθου
Tags: ποίηση, σκέψεις
(picasso)
Στ'αστεία παίζαμε!
Δεν χάσαμε μόνο τον τιποτένιο μισθό μας
Μέσα στη μέθη του παιχνιδιού σας δώσαμε και τις γυναίκες μας
Τα πιο ακριβά ενθύμια που μέσα στην κάσα κρύβαμε
Στο τέλος το ίδιο το σπίτι μας με όλα τα υπάρχοντα.
--
Νύχτες ατελείωτες παίζαμε , μακριά από το φως της ημέρας
Μήπως πέρασαν χρόνια; Σαπίσαν τα φύλλα του ημεροδείχτη
Δε βγάλαμε ποτέ καλό χαρτί, χάναμε" χάναμε ολοένα
Πώς θα φύγουμε τώρα; Πού θα πάμε; Ποιος θα μας δεχτεί;
--
Δώστε μας πίσω τα χρόνια μας, δώστε μας πίσω τα χαρτιά μας
Κλέφτες!
Στα ψέματα παίζαμε!
~~~~~ Μ. Αναγνωστάκης ~~~~~~
Tags: τέχνη, σκέψεις

Κυριακή βράδυ κι εγώ να παλεύω με εξετάσεις Online (πότε θα καθίσω ήσυχη επιτέλους;)
Σκέφτομαι την χθεσινή συζήτηση.
Το διήμερο πέρασε με επαφές με συγγενείς. Όχι ότι κρατώ επαφές- μεγάλο το σόι κι εγώ μοναχική. Αυτά τα δύο δεν συνάδουν βλέπεις. Αλλά, όσο κι αν έχω μειώσει τη συμμετοχή σε κοινωνικές τυπικότητες, κάποιες φορές αξίζει το πέρασμα από ένα σπίτι.
Έτσι και χθες. Κόσμος μπαινοβγαίνει, υπάρχει και μπουφές και ποτά, απαγορεύεται και το κάπνισμα εντός οικίας, άρα στο μπαλκόνι μπορείς να βρεις συμμάχους και παρίες , που μας ενώνει το δίκαιο της μειοψηφίας.
Μέσα σε αυτούς κι ένας από σπόντα συγγενής, ο οποίος ονομάζει εαυτόν δημοσιογράφο και η αυτού μεγαλειότητά μου χαίρει εκτιμήσεως από αυτόν. Γιατί να τον στενοχωρήσω. Ό,τι δηλώσεις είσαι. Αυτός δηλώνει δημοσιογράφος κι εγώ μεγαλειότητα.
Άρχισαν λοιπόν οι πολιτικές συζητήσεις ανάμεσα σε γλάστρες που χρησιμεύουν ως τασάκια (ξέρω, ντροπή μας!) και σε προσκλήσεις της οικοδέσποινας (πού είσαστε καλέ; Ελάτε μέσα. Δεν κρυώσατε; Να βγάλω κι άλλα τασάκια; - είχε κάπου η καημένη; Σκέφτομαι τι γουρούνια που είμαστε).
Κι εκεί που κάπνιζα και το μυαλό μου ελαφρά παρακολουθούσε τη συζήτηση (εμφανίστηκαν νέοι υποψήφιοι εραστές και σκέφτομαι πώς να αντιδράσω) σφηνώθηκε ξαφνικά η λέξη «ανασχηματισμός» ανάμεσα στις σκέψεις και στο δίλημμά μου για το αν θα προτιμήσω μελαχρινό πάλι ή να κάνω την υπέρβαση σε κάτι ξανθό.
Χαρούμενος ο δημοσιογράφος με την συμμετοχή Σαμαρά στην κυβέρνηση και ενοχλημένος με τις δημοσκοπήσεις που δίνουν διαφορά με την αντιπολίτευση.
Αναρωτιέμαι φωναχτά αν η διαφορά αφορά στην ικανότητα της αντιπολίτευσης να πείσει για τις δυνατότητές της ή στην ανικανότητα της κυβέρνησης.
Αν η συμμετοχή Σαμαρά είναι συμμετοχή ικανού στελέχους ή διαπραγμάτευση.
Και κυρίως - μια που με πονάει και αυτός ο κλάδος, μετά τον πολιτισμό- αν μετά τον Άρη στον Σκορπιό που έχω (ή έτσι νομίζω δηλ ...;Μήπως είναι η Αφροδίτη στον Σκορπιό; Χμ ...;) είναι καλό να έχω και Άρη στο Παιδείας.
Ένα κράτος που στοχεύει στην εξέλιξή του στηρίζει δύο άξονες: την Παιδεία και τον Πολιτισμό,έτσι;
Δεν θυμάμαι την εξέλιξη της κουβέντας. Είχα πνιγεί στα γέλια.
Είχα κι ένα μήνυμα στο κινητό ...;.
Λουκούμι θέλεις;
Tags: λόγια, σκέψεις, πολιτική