Αποδεχόμενη άλλο ένα παιχνίδι, αυτή τη φορά από την demon ,
(δεν σε ξέχασα YparxeiMageia) ,έπρεπε να πιάσω το πιο κοντινό μου βιβλίο , να βρω τη σελίδα 123, μετά την 5η γραμμή και στη συνέχεια να γράψω τις επόμενες 3 παραγράφους (ή 3 γραμμές;).
Εύκολο, σκέφτηκα.Πάντα γύρω μου έχω βιβλία.
Χμ, το πρώτο που έπιασα ήταν ένα βιβλίο Ιστορίας.
-Μπα, δύσπεπτο, ξανασκέφτηκα (εμ, σκέφτομαι ενίοτε).
Το επόμενο ήταν Βυζαντινή Τέχνη.
-Πήγαινε οπίσω μου! Ποτέ δεν άντεχα τα Βυζαντινά. Έχε χάρη που ψάχνω κάτι αυτή την περίοδο και τριγυρίζει αυτό κοντά μου.
Τρίτη προσπάθεια και φαρμακερή.
- Νάτο! My name is Red, Orhan Pamuk.
Προσπαθώ να ξεσκονίσω τα Αγγλικά μου μια που έχω 6 χρόνια να ασχοληθώ με αυτή τη γλώσσα.
Είναι που θέλω να ονειρεύομαι ότι θα ξαναπάω στην Πόλη, όπως και στο Βερολίνο ίσως...
Το όνομά μου είναι Κόκκινος, του Ορχάν Παμούκ,
έκδοση Faber and Faber, 2001 (στην Αγγλική έκδοση )
" _Στην ακτή κοντά στο Jibali, από τον δρόμο στο μέσο του Χρυσού Κεράτου, κοίταζα την Κωνσταντινούπολη. Οι χιονισμένες στέγες έλαμπαν φωτεινές στο φως του ήλιου που ξεπηδούσε ανάμεσα στα σύννεφα.
Όσο πιο μεγάλη και γεμάτη χρώματα είναι μια πόλη, τόσο περισσότερα μέρη υπάρχουν για να κρυφτεί η ενοχή και η αμαρτία κάποιου. Όσο πιο πυκνοκατοικημένη είναι, τόσο περισσότεροι άνθρωποι υπάρχουν για να κρυφτούν από πίσω.
Η ευφυία και η διάνοια μιας πόλης δεν θα πρέπει να μετριέται από τους καθηγητές, τις βιβλιοθήκες,τους καλλιτέχνες μινιατούρας, τους καλλιγράφους και τα σχολεία, αλλά από τον αριθμό των εγκλημάτων που γίνονται στους σκοτεινούς της δρόμους στη διάρκεια χιλιάδων χρόνων.
Με αυτή τη λογική, χωρίς αμφιβολία, η Κωνσταντινούπολη είναι η πιο ευφυής πόλη στον κόσμο."
---
Αν θελήσουν, ας συνεχίσουν ο Νικόλαος,
και η Μαρία Κουτσάκη
RSS Feed για αυτό το θέμα 6
ανώνυμος: Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2008 0:40 πμ
(εμ, σκέφτομαι ενίοτε)
Δικιά σας η φράση. Ενίοτε.
Interpreter
Penthesileia : Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2008 0:47 πμ
Αγαπητέ Interpeter,
)
Παραγωγικό σας βρίσκω σε σχόλια.
Αν από όλο το ποστ, αυτό που βρήκατε να σχολιάσετε είναι το "ενίοτε" ,τότε προφανώς δεν διαβάζετε τις εγγραφές μου μέχρι τέλους ή δεν διαβάζετε γενικά.
Βλέπετε, συνεχίζω να σκέφτομαι...Λέτε να πάθω κάτι;
Αν δω πως συνεχίζεται η διαδικασία του να σκέφτομαι, θα επισκεφτώ οπωσδήποτε γιατρό
ανεμοσκορπίσματα: Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2008 4:46 πμ
Πενθεσίλεια καλημέρα! Είναι μεγάλη τιμή η πρόσκληση που μου κάνεις, και σε ευχαριστώ γι αυτό!
)
Penthesileia : Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2008 9:02 πμ
Καλημέρα Νικόλαε.
Ας παίξουμε λοιπόνΠολύ πρωινός βλέπω.
Δεν καταλαβαίνω τί εννοείς λέγοντας "τιμή" και μάλιστα μεγάλη.
Κάποια άτομα που επικοινωνούμε, καλό είναι να θυμόμαστε κι ότι όλο αυτό που κάνουμε στα Blogs αποτελεί ευχαρίστηση, είναι ένα παιχνίδι
Arlekinos: Σάββατο, 1 Μαρτίου 2008 3:43 πμ
Στη δική μου πρόσκληση για το παιχνίδι έλεγε να γράψεις τις επόμενες 3 περιόδους μετά την πέμπτη...Επειδή αναρωτήθηκες στη αρχή βλέπω, απλώς το επισημαίνω. ¨Όπως και να 'χει ωραίο το απόσπασμα!
Penthesileia : Σάββατο, 1 Μαρτίου 2008 4:17 μμ
Kαλησπέρα Arlekinos
Σε ευχαριστώ για την επεξήγηση. Μου φαίνονταν πολλές οι 3 παράγραφοι.
Αυτο το βιβλίο μού άρεσε. Τώρα έχω πάρει να διαβάσω το "Χιόνι" του ίδιου.
Να έχεις ένα όμορφο ΣΚ
Παρακαλώ αφήστε το σχόλιο σας εδώ