logia-san petres se limni

Απόψε θα αφήσω την πένα μου

να πέσει στο χορτάρι

και μπροστά σου θα σταθώ ,

σε αιώνιο όρκο

δεμένη,

κοιτώντάς σε

κατάματα.

Εσύ το μπορείς;

Tags: λόγια, σκέψεις

Μια φυλακή σε προσμένει όταν φοβάσαι
αυτό ψυχή μου να θυμάσαι.

Tags: μουσικη, σκέψεις

Κάποτε υπήρξα μια συμβιβασμένη γυναίκα, γιατί πίστεψα ότι αγαπούσα.

Κάποτε θυσιάστηκα γιατί νόμιζα ότι με αγαπούσαν.

Μου πήρε χρόνο (χμ! μάλλον χρόνια) για να μάθω να χαράζω το δικό μου μονοπάτι, αυτό της φωτιάς. Το ξαναχάνω, το ξαναβρίσκω, μα προχωρώ.

Κι ας με λένε ξεροκέφαλη.Κι ας με λένε εγωίστρια.

Έμαθα να πολεμώ όμως!

Αντί για ευχές ,αυτό θέλω να σου τραγουδήσω μικρέ μου,που δεν μπορώ να σε βλέπω το κεφάλι να σκύβεις.

Που με τρελαίνει να σκάβεις τις μνήμες σου με νύχια και με δόντια προκειμένου να κρατάς ανοικτές τις πληγές να αιμορραγούν!

Φτιάξε το δικό σου παραμύθι και μάθε να χαράζεις το δικό σου μονοπάτι, μικρή μου.

Κι ας είναι της φωτιάς!

Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή
Μουσική: Διονύσης Τσακνής
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Τσακνής & Παιδική Χορωδία Δημήτρη Τυπάλδου ( Ντουέτο )

Φτιάχνουν απόψε με κουρέλια και σανίδια
έναν συνοικισμό αυτόνομο
Αυτοί που ψάχνουν για διαμάντια στα σκουπίδια
και στον υπόνομο

Κι εσυ που ψάχνεις το κουκί και το ρεβίθι
στο τέλμα αυτό που βυθιζόμαστε
Φτιάξε μαζί τους το δικό σου παραμύθι
γιατί χανόμαστε

Μες το δικό σου παραμύθι ξαναβρές το
το ξεχασμένο μονοπάτι σου
Και ξαναχάσ'το, ξαναβρές τo, ξαναπές το
το τραγουδάκι σου

Ξελεύθερώνω την ωραία πεταλούδα
από τη σφραγισμένη γυάλα της
Να σου δανείσει τα φτερά της τα βελούδα
και τα μεγάλα της

Κι αντί να ψάχνεις τριαντάφυλλα στα στήθη
αυτών που χάμω τα πετάξανε
Φτιάξε καρδιά μου
το δικό σου παραμύθι
αλλιώς τη βάψαμε

Φτιάχνω απόψε με κουρέλια και σανίδια
έναν συνοικισμό αυτόνομο
Μ'αυτούς που ψάχνουν για διαμάντια στα σκουπίδια
και στον υπόνομο

Κι αντί να ψάχνω το κουκί και το ρεβύθι
στο τέλμα αυτό που βυθιζόμαστε
Φτιάχνω μαζί σας το δικό μας παραμύθι
γιατί χανόμαστε

Μες το δικό μας παραμύθι ξαναβρές το
το ξεχασμένο μονοπάτι σου
Και ξαναχάσ'το, ξαναβρές το, ξαναπές το
το τραγουδάκι σου

Tags: μουσικη, σκέψεις

Ευχές με χρώματα και μουσική

και με όλη μου την αγάπη

στους μικρούς και τις μικρές μου J

Εσύ; 

Θα ρίξεις κόκκινο στις νύχτες

και στις μέρες σου;

Θα αρχίσεις να μου χαμογελάς

λίγο περισσότερο;

Μπορείς;

Tags: μουσικη, σκέψεις

και μια που τελειώνει ο χρόνος (σχετικό πολύ αυτό, είπαμε),

ας καταγράψω τα 7 +1 σημεία που θεωρώ σημαντικά για το 2007.

Ήταν μια δύσκολη χρονιά , όπου πόνεσα πολύ και συνάντησα απίστευτες δυσκολίες και συγκρούσεις. Ήταν όμως και μια χρονιά που στο τελείωμά της, έφερε απροσδόκητα ευχάριστες εκπλήξεις.

* 1. Ταλαιπωρήθηκα από εσένα μικρέ μου και την παράνοιά σου.

Τα ήπια, τα έσπασα,διέσχισα τον τόπο μου κάνοντας ατελείωτα χιλιόμετρα με τη μουσική στη διαπασών, και τέλος ξέσπασα στη θάλασσα σαν θάλασσα.

* 2. Χάρη σε εσένα και πάλι μικρέ μου, άνοιξα το blog αυτό.

Πάντα είχα την συνήθεια να καταγράφω τις σκέψεις μου , προτού γιγαντώσουν στο μυαλό μου

και γίνουν θεριό ανήμερο και δεν μπορώ να το χειριστώ.

Έτσι ξεκίνησα να κτίζω μια γωνιά, ανοικτό ημερολόγιο με σκέψεις, λόγια και εικόνες, με χρώματα κι αρώματα.

Κι έγινε αφορμή να γνωρίσω κόσμο . Να αγκαλιάσω και να αγκαλιαστώ.

Να πονέσω, να χαμογελάσω, να παίξω, να ηρεμήσω και να φουρτουνιάσω.

Και να πάρω δύναμη να σου κλείσω το τηλέφωνο πριν λίγες μέρες που θέλησες να μου φέρεις ξανά το σκοτάδι σου στη ζωή μου!

Έτσι όμως γνώρισα εσένα Μαρία Ρ., εσένα Τριανταφυλλένια μου, εσένα μικρέ μου ποιητή Νικόλα, εσένα Αερικό μου, εσένα Χάρη μου, εσένα Ιωάννη (που με παροτρύνεις και μου τραβάς το αυτί και σιχαίνεσαι το τσιγάρο μου), Μαρία Κ (έστω και λίγο αργά), εσένα Θανάση, Γιώργο, Τάκη, Γιώτα, Μάκη, Ludovik, Φρανσίν, Θοδωρή (που μια Πενθεσίλεια μας γνώρισε), Γιάννη, Μενεξεδιά, Νικόδημε (που όλα καλά σου εύχομαι), εσένα που με διαβάζεις και σου υποσχέθηκα ότι  "Θα είμαι εδώ",

εσένα Φωτεινή που σου στέλνω την αγάπη μου

καθώς κι εσένα Μαίρη, μωρό μου!

(αν ξέχασα κάποιους, μη με παρεξηγήσετε)

* 3 Πήγα Κρήτη!!!!!

Δέκα χρόνια πολεμούσα να πάω σε έναν τόπο που από μικρό παιδί έλεγα ότι θέλω να επισκεφτώ.

Δεν ξέρω τί μυστικά φυλούσε η φαντασία μου και από 11-12 χρονών έλεγα ότι ήθελα να δω αυτό το νησί. Κι έτσι ξαφνικά, έκλεισα εισητήρια και πάτησα το πόδι μου σε έναν τόπο μαγικό!

Βούτηξα σε θάλασσες με ρακές, βούτηξα και τα πόδια μου στο Λιβυκό το πέλαγος όταν έδυε ο ήλιος και κυρίως , βούτηξα στη φιλοξένια και την Αγάπη Ανθρώπων που με έκαναν πολλές φορές να δακρύσω από χαρά.

Σας ευχαριστώ (Μαρία, Μάκη, Στελίνα, Ανδρέα, Δημήτρη, Κατερίνα, Χάρη)

Κυρίως εσένα Αερικό μου.

Και προσοχή! Θα επιστρέψω! Γιατί κομμάτι της καρδιάς μου και της ψυχής μου έμεινε εκεί!!

* 4. Τελείωσε μια "φιλία" 10 ετών.

Καλό σου ταξίδι Κατερίνα μέσα στις σκιές σου. Γύρισες, αλλά δε με βρήκες εκεί που πάντα σε περίμενα τόσα χρόνια.

* 5. Έφυγα από ένα γραφείο όπου έζησα και κρύφτηκα 4,5 χρόνια.

Όπου γνώρισα τόσους επιχειρηματίες στο Νομό μου και έκτισα προσωπικές σχέσεις.

Όμως, εκεί που δίνεις τον εαυτό σου, συνήθως δεν εισπράττεις ένα Ευχαριστώ. Χα!

* 6. Μέσα στον Αύγουστο βαφτίστηκε η κόρη του πολυαγαπημένου μου αδερφού, η Άλκηστις.

Ήταν 23 Αυγούστου, μέρα που σηματοδότησε πολλά στη ζωή μου κι έφερε ένα μικρό χαμόγελο. Μικρό αλλά τόσο γλυκό.

* 7. Άλλαξα δουλειά!

Θυμάμαι ήταν 7 Νοεμβρίου όταν χτύπησε το κινητό μου και μου είπαν ότι την επομένη έπρεπε να παρουσιαστώ και να υπογράψω την σύμβασή μου!!!!

Για ένα χρόνο λοιπόν θα γράφω και θα ονειρεύομαι από ένα γραφείο στον 1ο όροφο , με την κορυφή του βουνού να αγναντεύω και με περιστέρια να έρχονται στο πρεβάζι μου.

Ραντεβού 1η Φεβρουαρίου στην Αθήνα στην παρουσίαση, εντάξει;    :)

(Ψιτ..ένα ακόμα:  Μετακόμισα στην πρωτεύουσα του νομού και ζω πια εντελώς μόνη, ατενίζοντας τη θάλασσα από το μικρό μου μπαλκόνι)

Tags: λόγια, σκέψεις