Βιαστικά έστειλα δυο λέξεις
σε εσένα
Εκεί, στο Bορρά,
αδιάφορες,
αποσμασματικές
και δεν περίμενα
απο το χώμα να τις σηκώσεις.
Είναι που πάνω σε αυτές
στηριζόταν η Πίστη μου
που τώρα πια τρεκλίζει
μεθυσμένη
* *
Βιαστικά δυο λέξεις σχημάτισα
με αλκοόλ
στην επιφάνεια θάλασσας
μικρής
και στις έστειλα
ξημέρωμα άγουρο
ζητώντας να μου πεις
αν ξεχωρίζεις την αλμύρα
των δικών μου δακρύων
στα μανιασμένα κύματα.
* *
Ποθούσα τον ύπνο
και το όνειρό σου
να ταράξω
κι απάντηση αρνητική
να λάβω.
* *
Όταν κοινώνησες
το δάκρυ
με τους στίχους σου
αρνήθηκα και πάλι να πιστέψω
πως
"κάπου υπάρχει θεός"
* *
Πίστεψα όμως
πως κάπου υπάρχει
'Aνθρωπος.
* *
--- αφιερωμένο...... --
