Αν δεχτείς την πρόσκλησή μου να ξέρεις ότι έχω δώσει τα άλλα πιόνια, γιατί έμαθα καλά να είσαι πιόνι τί σημαίνει..

'Ελα να παίξουμε και σε παρακαλώ, να είναι μια καθαρή παρτίδα.....

Tags: ποίηση

Χθες πάλι μου έταξες το φεγγάρι στα ακροδάχτυλά μου πως θα φέρεις,

κατάθεση λατρείας,

σε θεά της νύχτας.

Μα απόψε , μόλις νύχτωσε, σύρθηκες δειλά στην απέναντι όχθη

κι από εκεί μου έγνεψες

« Δεν το μπορώ, κατάλαβέ με».

Κι έμεινα να γελάω δυνατά μέσα στη βροχή και τον αέρα

και τα λόγια σου σκορπίζονταν σαν τα φύλλα στο βοριά.

Όπως κι οι υποσχέσεις σου με την αλλαγή της μέρας...

Ψεύτη!

"..Για τις παλιές αγάπες μη μιλάς.

Στα πιο μεγάλα Θέλω

κάνουν πίσω.

Δεν άντεξαν μαζί και χάθηκαν μακριά.

Κρύφτηκαν στις σπηλιές

χαμένων παραδείσων..»

Πυξ-Λαξ

Tags: σελίδες κενές, λόγια, σκέψεις

Υπάρχουν μέρες που όλα φαντάζουν άσκοπα...μάταια...

Κι ο ήλιος έξω να αδιαφορεί παντελώς, μαζί με τον κόσμο που περιδιαβαίνει σε πλουμιστά ρούχα οχυρωμένος.

Ο γέρος που σου μιλάει για ηθική , χώνεται τα βράδια κρυφά σε Sex shop και γυρίζει στο γραφείο για να συνομιλήσει με κάποιον νεαρό στην άλλη άκρη της οθόνης.

Το τηλέφωνο χτυπάει και μια φωνή ζητάει βοήθεια αλλά κωφεύει στις προτάσεις που ξεστομίζουν τα χείλη σου μέσα στα μεσάνυχτα με έναν αέρα να τραντάζει τα παραθυρόφυλλα , ζητώντας κάτι κι αυτός.

Κι όταν τα δικά σου δάχτυλα γραπώσουν το ακουστικό , πίσω του ένα τουτ τουτ τουτ...ατέρμονο....

Στις γωνιές τρεμοπαίζουν τα γυαλιστερά χείλη μιας ξανθιάς που ψελλίζει ασυναρτησίες για την πολιτική σκηνή

και ξάφνου εκατοντάδες φλαμίγκο στοιχειώνουν με τα φαντάσματά τους το ταβάνι σου.

Στιγμές που κυλούν σε λαδωμένο δέρμα και δεν σταματούν μέχρι να ακουμπήσουν στα ιδρωμένα σεντόνια.

Σκιές και σε αυτά πάνω διαπερνούν το βρώμικο στρώμα και σέρνονται κάτω από το κρεβάτι με ρόγχο θανατερό.

Οι στιγμές που πεθαίνουν σε καλούν....

Tags: σελίδες κενές, λόγια, σκέψεις

  Οι μέρες που φύγαν

Λυγμός στη χαρά σου

Οι μέρες που θα'ρθουν

φαντάζουν θολές  

  Απόψε γεννάει

η  άκαρπη  ώρα

      όσο τα μάτια  σου  μένουν

    κολλημένα στο χθες.  

Tags: ποίηση, σκέψεις

Xμ...... κι αναρωτιόμουν πώς θα ζήσω χωρίς....βαρβάρους και Παλύδωρα!!!

Tags: αστειάκια, πολιτική

Ναι, σε εσένα μιλάω.

Ξύπνησα με νεύρα. Είναι βλέπεις αυτές οι δύσκολες μέρες του μήνα (οι γυναίκες με καταλαβαίνουν και με συμπονούν..σνιφ σνιφ..).

Ξέμεινα κι από καπνό....

Πρωί πρωί μου ήρθε και μια ξυνή επαγγελματίας στο γραφείο και καφέ δεν είχα πιεί ακόμα...

Έδοσα και την βαθμολογία στο τμήμα όπου πέρασα μόνο 4 άτομα και σήμερα θα έχω έναν εντονότατο λόξυγκα και σουβλίσματα στην πλάτη.....

Μετά τι να σκεφτώ; Λουλουδάκια κι αγάπες;

Εσύ θα την πληρώσεις.

Κι εξηγώ πάραυτα....

Δε μου λέτε....τώρα που τακτοποιήθηκαμε όλοι στις θεσούλες μας (ο πληθυντικός είναι ευγενείας,εντάξει; Μην επαναλαμβάνω τα περί σκυψίματος και γλειψίματος τώρα...)

για πείτε μου.....

Πόρισμα για τις τηλεφωνικές υποκλοπές θα μάθουμε ποτέ;

Και για τα περίφημα ομόλογα;

Τις πταίει, γμτ!  (μτφ στα νεοελληνικά : Ποιός φταίει γμτ τα υπουργεία μας; Θα αποδωθούν κάποτε ευθύνες σε αυτόν τον τόπο;)

Γιατί, ούσα καχύπτοτη, ενθυμούμαι το πόρισμα για την Ρικομέξ (Do U remember?)

--------------

4.7.2007
Οργή για την αθωωτική απόφαση στην δίκη της Ρικομέξ

Τον θρήνο και την αγανάκτηση των συγγενών των 39 νεκρών της Ρικομέξ στο μεγάλο σεισμό της 7ης Σεπτεμβρίου του 1999 προκάλεσε η αθωωτική απόφαση του δικαστηρίου. Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο έκρινε αθώους κατά πλειοψηφία τους δύο αρχιτέκτονες, οι οποίοι αντιμετώπιζαν την κατηγορία της ανθρωποκτονίας με ενδεχόμενο δόλο. Το δικαστήριο έκρινε ότι οι δυο αρχιτέκτονες δεν είχαν ευθύνη για τις κατασκευαστικές προσθήκες που έγιναν στο κτίριο, το οποίο ούτως ή άλλως είχε πρόβλημα στατικότητας.

Ωστόσο, η απόφαση προκάλεσε τις έντονες αποδοκιμασίες των συγγενών των θυμάτων. Σε πρώτο βαθμό οι δυο κατηγορούμενοι είχαν καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης 5 ετών με αναστολή και είχε ασκηθεί αναίρεση κατά της απόφαση απο τον Άρειο Πάγο.

http://www.alphatv.gr/index.asp?a_id=127&news_id=24187

ΥΓ. I'm talking to U, the green one, the blue,  the red, the pink...

Tags: σκέψεις, πολιτική

Ξέρεις..

Τα λύτρωσα..

τα κρίματα

που έκανα  κι εγώ

τις νύχτες με φεγγάρι.

Τα πλήρωσα

με μηνύματα

-στεφάνι του Μαγιού-

σε άσπρο μαξιλάρι.

Ακόμα χρωστώ

Τα μάτια σου

που φίλησα

κι ας ήξερα

πως Χωρισμό

πάντα σημαίνει.

Μα ξέρεις,

Τα μίσησα

Τα θύματα

στο σώμα σου επάνω

Που ίχνη άφηναν

Υγρά

μέσα στο καλοκαίρι

Τα μίσησα!

Τα θύματα...

Τα βήματα...

Τα κύματα...

Τα κρίματα...

Tags: ποίηση, λόγια, σκέψεις

Συνήθως όταν έχω μια βαρετή δουλειά να κάνω στρίβω τσιγάρο και βάζω δυνατά μουσική.

Αναρωτιέμαι πότε θα σκάσει μύτη κάποιος γείτονας να παραπονεθεί , αυτούς από τα πίσω διαμερίσματα γιατί οι διπλανοί μου ξέρουν πως αυτό σημαίνει 'Έχει φτάσει στα όριά της. Don't touch, it bites! "

Κάθε φθινόπωρο βιώνω μια μελαγχολία. Που, διεστραμμένα, την λατρεύω!

Είναι η αμφιβολία του τι θα κάνω από δουλειά κάθε φορά, μια και δεν υπάρχει ποτέ κάτι σίγουρο.

Είναι και ο αέρας που δροσίζει......οι πρώτες ψιχάλες......ο πρώτος ζεστός καφές της χρονιάς.....

Θυμάμαι πριν 6 χρόνια που το φθινόπωρο με βρήκε στην Αγγλία, να κοιτώ από το παράθυρο μια σειρά από δέντρα κι ένα λιθόχτιστο μουράγιο , άγνωστα τοπία, άγνωστα πρόσωπα, άγνωστο το μέλλον....

....και να προσπαθώ να καταλάβω τι γύρευα εκεί.

Ένας κύκλος είχε κλείσει επώδυνα και είχα χάσει το έδαφος κάτω από τα πόδια μου.

Και να΄μαι και πάλι φθινόπωρο, να κοιτώ από ένα παράθυρο τα δέντρα και πίσω την θάλασσα , σε ένα τόπο που ακόμα δεν έγινε φιλικός για μένα.

Κι ο κύκλος πίσω μου ξεχασμένος.....

..και να αναρωτιέμαι αν ανοίγει καινούριος...

Αυτή τη φορά όμως είμαι σίγουρη ποιος αποτελεί το κέντρο του...

....Εγώ!

"....Guess I'll always be

    a soldier of fortune."

Tags: λόγια, σκέψεις

Χμ....Αυτές τις μέρες παρακολουθώ τις ειδήσεις και τις.. εξελίξεις...

Κι αυτό που αισθάνομαι είναι βαθύτατη λύπη.

Τον συμπονώ και θέλω να του συμπαρασταθώ αλλά δεν τολμώ να τα βάλω με το «αντίπαλον δέος», την « άλλη οικογένεια»..

Κι εξηγώ:

Ξέρεις τι είναι να είσαι επιτέλους πρωθυπουργός κι όλοι να ασχολούνται είτε με τα γάντια της υπουργού σου (βλ. Μαριέττα) είτε με την ποιητική ψυχή που ταξιδεύει με «στρατηγό τον άνεμο» (βλ. Πολύδωρα)

και το πιο σημαντικό, να ασχολούνται με την αντιπολίτευση;  !!!!!

Και ξέρεις τι είναι να κατορθώνεις να ξαναγίνεις πρωθυπουργός και πάλι όλοι να ασχολούνται....με την αντιπολίτευση; !!!!

Ένα πλάνο έκλεψε ο δόλιος κι αυτό ήταν μετά της συζύγου!

Και ξέρεις τι είναι να είσαι αρχηγός κόμματος τόσα χρόνια και να έχεις επίτιμο τον&γκαντέμη και  υπουργό την κόρη του;

Και πριν προλάβεις να αναγγείλεις τη νέα σύνθεση της κυβέρνησης όλοι να ασχολούνται πάλι με την «οικογένεια», και να σε ρωτάνε γιατί δεν έκανες και τον γιο υπουργό;

Προφανώς ο επίτιμος το υποσχέθηκε:  «Να δω τα παιδιά μου αποκαταστημένα και μετά ας κλείσω τα μάτια» & Κι έτσι πορεύεται με τον καημό αυτόν &.και του δίνει ζωή έως τα 100!

Α, ρε πατέρα που το μόνο που μου άφησες είναι κάτι χωράφια στην άλλη άκρη του κόσμου!

Καταλαβαίνετε λοιπόν γιατί δεν μπορώ να συμπαρασταθώ&.

Γιατί , τι να σου κάνει μια ..χάντρα θαλασσιά στο λαιμό όταν τα βάζεις με το «αντίπαλον δέος» ;

Tags: λόγια, σκέψεις, πολιτική

Φως θαρρώ πως είδα

ανάμεσα στα φύλλα

Και πίσω μου ακούω

τα αλυχτίσματα από σκυλιά μαύρα,

λυσσασμένα

Γεννημένα από τη μιαρή σου την ανάσα

Όσο και να προσπαθώ να ξεγλιστρήσω

στο σκοτάδι

άκαρπες οι προσπάθειες

και ματωμένες οι κραυγές μου.

Σε μία πηχτή ομίχλη

καρφώνω το βλέμμα.

Και τις ελπίδες

Βολεύομαι

στην κόγχη αυτού του βράχου

που νύχτα καταραμένη τα δυο σου χέρια

τον έσκισαν  στα δύο

σαν άνοιγες τον δρόμο

για την κορυφή

του πόθου σου.

Όταν σάλεψε η μυρτιά,

την πρώτη εκείνη μέρα του Αυγούστου,

άγγελμα της ελπίδας το ανήγγειλα

κι οι νύχτες που ακολούθησαν

θυσία στον καημό σου.

Σε αυτό το ξημέρωμα του χειμώνα

την παγωμένη ανάσα μου

αφήνω σε μία γωνιά του κόσμου,

σαν φίδι αλλάζω δέρμα

και σέρνομαι

κάτω από τις πέτρες σου...

μέχρι την επόμενη άνοιξη....

Tags: ποίηση, σκέψεις

Επέστρεψα.

Όπως και πολλοί άλλοι.

Πρώτη και καλύτερη η κυβέρνηση. Ισχυροποιήθηκε και ξαναγύρισαν στην εξουσία με άλλη δυναμική. Πώς το είπαν; "Ο λαός μας εμπιστεύτηκε και απέδειξε ότι θέλει μια ισχυρή κυβέρνηση".

Χαρούμενοι λοιπόν.

Κι οι άλλοι; Οι "αντίπαλοι";  .."Δυστυχώς, επτωχεύσαμεν".

Άντε σε δικές τους εσωκομματικές εκλογές. Και σε αυτούς κάποιοι χαίρονται. Ο θάνατός σου , η ζωή μου. Νόμος της φύσης , και δεν αστειεύονται.. Ούτε η φύση ούτε οι εσωκομματικοί διεκδικητές.

Οι τρίτοι;  "Νενικήκαμεν!"

Οι τέταρτοι; Το ίδιο.

Έκανε και την είσοδό του ο όμορφος με το γάντι και την αοιδό (αυτή δεν πιστεύω να βγήκε τελικά,ε? Μην μου κάνετε τέτοια!)

Όλοι ευχαριστημένοι λοιπόν.

Ασκήσαμε το ύψιστον δικαίωμά μας κι ήταν όλα μια γιορτή.

Και μεταξύ μας, στον τόπο μου μια γιορτή ήταν. Όλοι στις πλατείες, φόρεσαν οι γυναίκες "τα καλά" τους για να πάνε στο εκλογικό κέντρο και μετά για καφέ. Οι άντρες ξυρίστηκαν και ασχολήθηκαν με το αγαπημένο τους σπορ, ήτοι καφέ, τσιγάρο και πολιτική συζήτηση.

Ευτυχώς που υπήρχε και το Euro-basket!

Η ενίσχυση του αριστερού χώρου και η μικρή αναλογία σε λευκά, με κάνει να πιστεύω ότι όντως αυτή τη φορά ψηφίσαμε συνειδητά.

Αυτό όμως που εντόπισα είναι κάτι και το κρατώ: Η επανάληψη της λέξης "φόβος".

Εντοπίστηκε το αποτέλεσμα των εκλογών , στην ανάγκη να έχουμε μια σταθερή κυβέρνηση σε μία περίοδο όπου οι περισσότεροι ήμασταν σοκαρισμένοι και...φοβισμένοι κάποιοι για το αύριο.

Αναρωτιέμαι κατά πόσο την τελευταία δεκαετία είχα συνειδητοποιήσει ότι η λέξη "φόβος" είχε εισχωρήσει στην καθημερινότητά μας.

Φόβος για την διατήρηση των οικογενειακών δεσμών που χαλαρώνουν.

Φόβος για την αγορά εργασίας που δυσκολεύει χρόνο με τον χρόνο.

Φόβος για τη δυνατότητα συνταξιοδότησης και ζωής των ασφαλιστικών φορέων.

Φόβος για τους "ξένους" που ζουν ανάμεσά μας.

Φόβος για την ασφάλειά μας.

Φόβος για το περιβάλλον.

Κι αυτό με κάνει να διαβλέπω μία πορεία προκαθορισμένη.

Σκέφτομαι....

Κι αυτό είναι κακό......

Tags: λόγια, σκέψεις, πολιτική